“SHOCK” – deel 3

Standaard

Afbeelding

Op de vraag of er inderdaad iets voorgevallen is afgelopen nacht durf ik geen eerlijk antwoord te geven. Ik wimpel haar af door te zeggen dat ze het inderdaad gedroomd zal hebben. Al gauw begint die klein meid aandacht te vragen. De buurvrouw tilt haar uit haar kinderstoeltje en neemt haar op schoot. Vooralsnog vraag ik of ze wat te drinken wil. “Nou, één kopje thee kon nog wel even”, zei ze vrolijk. Nadat ik ons alle van drinken heb voorzien zitten we gezellig met met de kleine meid te spelen. Ze lacht en schreeuwt van enthousiasme en schaterd van het lachen. Na een klein uurtje geeft de buurvrouw aan dat ze moet gaan. Ze knuffelt de kleine meid, ik krijg drie kussen en loopt vervolgens de deur uit. Mijn hart blijft maar bonken in mijn borst en keel. Focus, focus! Denk ik bij mezelf.

Ik begin rustig met het opruimen van wat speelgoed en mijn dochter kruipt mij vrolijk achter na. Ik kan het niet laten, maar ik moet zo om haar lachen en geniet zo onwijs van haar. Als ik een blik op de klok werp zie ik dat het al 13.00 is. Ik loop naar de badkamer, doe wat lipstick en lip gloss op en pak onze jassen. “We gaan weer lekker naar de markt moppie, eten koken voor de oppas en lekker een visje eten met patatjes”. Ik heb nog nooit zo’n brede lach gezien op zo’n klein hoofdje.

Diep van binnen ben ik ontzettend angstig om te gaan, maar ik probeer me erover heen te zetten en loop met mijn dochter in de kinderwagen naar buiten. We eten een lekker gebakken visje, kopen de boodschappen en lopen snel weer richting huis. Op het momement dat ik naar huis loop en met haar aan het praten ben hoor ik iets achter me. Mijn hart slaat over. Het zweet breekt me uit aan alle kanten. Oh, please God, ik smeek u denk ik bij mezelf terwijl maddammeke lekker aan het brabbelen is. Ik zie drie fiesters achter mij die lollig willen doen door zachtjes achter me aan te blijven lopen. Mijn hart kan weer normaal kloppen.

Eenmaal in huis pak ik de boodschappen uit en maak ik wat drinken voor ons. Ik geef de kleine een appel in stukjes en ik ga naar het balkon om even een sigaret te roken. Ik was mijn handen en begin al vast met het eten, het is inmiddels 15.00 uur. Tijd zat, ik moet pas over twee uur werken en het eten voor de oppas en de kleine is al bijna klaar.

Dan schrik ik even van het gerommeld in de woonkamer. Gelukkig, het is de kleine die allemaal spullen uit de box gooit. Ze begint te zingen en heeft dialogen met zichzelf. Ik doe de muziek wat harder en samen met de kleine zingen we mee met de muziek. De kleine is lekker aan het schudden met haar bipsje, net als mama.

Ik laat het eten alvast even pruttelen op het vuur en begin het één en ander af te wassen en op te ruimen. Opeens hoor ik de voordeur open gaan en sta ik aan de grond genageld. Mijn hart lijkt even stil te staan.. “Hoi!”, roept de oppas. Gelukkig, het is de oppas maar. Direct word de oppas onthaald met een dikke knuffel en een kus van de kleine. Ik laat ze hun gang gaan zodat ik me klaar kan maken voor het werk.

Dan gaat de bel.. Ik open de deur met trillende handen en kan hem amper aankijken. “Hoi, ik wil even mijn kleine meid zien” zegt hij. Ik geef “gerust” antwoord en laat hem binnen. Hij groet de oppas en pakt zijn kleine meid vast. Ze wurmt zich tussen zijn vingers door en zitten wil ze niet.

Ik moet vaart maken, het is bijna tijd. Ik trek snel mijn schoenen aan, geef de kleine een knuffel en een kus en groet iedereen. Voordat ik de deur open kan doen staat hij achter me. Hij vraagt: “Tot hoe laat kan ik blijven?”. Ik antwoord; “Zoals ik al vaker heb gezegd, je kunt haar de gehele dag ophalen of zien, maar om zes uur ben je weg.Helaas houdt jij je niet aan deze afspraak. Ik wil rust creëren voor haar, geen onrust. Zodra ze in bad moet ben jij weg”. Met duivelse ogen kijkt hij me aan en draait zich om. Hij loopt weer terug de woonkamer in zonder ook maar een woord te zeggen.

Ik loop de deur uit, stap op de fiets en fiets richting mijn werk. De gehele avond tijdens mijn werk blijft mijn hoofd maar malen en malen. Hoe kan het toch dat je als vader eerst je kind niet wil, we allang uit elkaar zijn en hij nog meer tijd aan mij besteed dan aan zijn dochter? Dit is voor mij niet te bevatten. Hoe pak ik dit nu subtiel aan? Hoe kan ik dit allemaal in goede banen leiden? Ik heb werkelijk waar geen idee. Met dat in mijn hoofd probeer ik mij te richten op mijn werkzaamheden op mijn werk.

De gehele dag staat in het teken van angst, liefde voor mijn kind en verwarring. Totale chaos in mijn hoofd. Ik wil dit niet en al helemaal niet op deze manier. Het leven heeft me een ontzettend mooi wonder geschonken, maar genieten?? Helaas, die momenten zijn zeer zelden. Uiteraard geniet ik elke keer ontzettend als ik haar hoor en zie, maar zonder nare gedachten in mijn hoofd is het genieten van haar veel mooier. Die zeldzame even “geen zorgen” momenten zijn me zeer dierbaar.

Op de weg naar huis beginnen de tranen te stromen. Ik stop even bij een bankje die ik op de weg tegen ben gekomen en ga zitten. Ik steek een sigaretje op en blijf maar brullen. Ik kan niet stoppen met huilen. Mijn hoofd tolt, ik voel hoofdpijn opkomen en dat allemaal door de volgende gedachten:

Hoe pak ik dit aan na alles wat mij is aangedaan? Hoe kan ik dit ooit verklaren aan haar als ze ouder is en vragen gaat stellen? De aller ergste gedachte die door mijn hoofd tolt is: Hoe kan ik voorkomen dat haar dit leed, deze ondragelijke pijn bespaard kan blijven? Hoe kan ik diverse gebeurtenissen omtrent haar en mezelf voorkomen? Voorkomen, dat ze er ooit achter komt…

Of, is ze echt een kopie van haar moeder en beseft zij zich alles juist heel goed. Misschien voelt en beseft ze zich ergens heel goed dat er iets gaande is. Als dat zo is, dan kan ik het haar niet besparen en onthouden.

Oh, God, het zal toch niet…zal ze dan toch alles te weten komen??

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s